Als we naar de zelfde situatie kijken, waarom ziet de een het anders dan de ander? Waarom hechten we allemaal andere waarden aan andere dingen? De wereld die we zien is de wereld die we zelf creëren. Als we s'ochtends niet goed starten dan slepen we dat de hele dag met ons mee. We struikelen, we laten wat vallen, zelfs de file of geen parkeerplek kunnen vinden spelen dan mee, kortom, het niet lijkt meer te lukken. Deze vicieuze cirkel kunnen we stoppen op het moment dat we realiseren dat het toch van ons zelf komt.
Alles wat we naar buiten projecteren komt bij ons terug. Als we nors zijn, zien we alleen nog norse mensen en minder leuke situaties vallen dan alleen nog maar op. Als we vrolijk zijn zien we alles van de vrolijke kant. Gelijke energieën zoeken elkaar op. Een vrolijk mens trekt een vrolijk mens aan en een nors mens trekt geen vrolijk mens aan. Alles wat we zenden komt bij ons terug. Kwaadsprekerij, roddels , vloeken etc. zijn negatieve trillingen die in ons lichaam resoneren en een onbehagelijk gevoel geven. Als we onszelf naar beneden halen dan zijn we vatbaar voor negatieve trillingen die dan ook weer teruggekaatst worden naar ons zelf. Alleen wij zelf kunnen dat opheffen door constructief te denken. We moeten altijd het beste uit ons zelf halen en iedereen in hun waarde laten en realiseren dat iedereen een reden heeft om te zijn zoals ze zijn. Iedereen is geboren met een goed hart en door omstandigheden en de levenslessen zijn ze geworden tot wat ze zijn. Iedereen heeft het zelfde doel: de zoektocht naar zichzelf, zijn of haar ware aard. Omdat iedereen dat anders aanpakt kunnen we van anderen leren door onzelf aan hun te spiegelen en te toetsen wat we geleerd hebben door ervaring. We zijn dan meester en leerling van elkaar, daarom hebben we elkaar nodig.
Trillingen trekken mensen aan die we op dat moment nodig hebben. Als de leerling er klaar voor is, verschijnt de meester (of deze blog). Het maakt ons wakker en we leren daardoor hoe we bepaalde situaties wel of niet aan moeten pakken. We groeien daardoor en anderen groeien met ons mee. Mensen die we nodig hebben lopen in ons leven met ons mee. Anderen nemen een andere levensweg en komen weer op ons pad of we zien ze nooit meer terug. Deze mensen kunnen zijn familie, vrienden, kennissen, toevallige ontmoetingen, dieren, tot mensen die ons passeren.
Het is leuk als je reageert op deze blog zodat anderen daar weer van kunnen leren.
Zonnige groet,
Inge
Geen opmerkingen:
Een reactie posten